Yrða

urra

sagnorð
1
gefa frá sér reiðilegt hljóð
hundurinn urraði að gestunum
kötturinn hvæsti og urraði
2
tala reiðilega
hann urraði geðvonskulega að ég skyldi þegja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
urra
urraði
2.p.
urrar
urraðir
3.p.
urrar
urraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
urri
urraði
2.p.
urrir
urraðir
3.p.
urri
urraði
Nh.
urra
Sagnb.
urrað
Lh. nt.
urrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
urra
urraðu
urrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
urrarðu
urraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
urrirðu
urraðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
urraður
urruð
urrað
Þf.
urraðan
urraða
urrað
Þgf.
urruðum
urraðri
urruðu
Ef.
urraðs
urraðrar
urraðs