Yrða

urra

sagnorð
1
gefa frá sér reiðilegt hljóð
hundurinn urraði að gestunum
kötturinn hvæsti og urraði
2
tala reiðilega
hann urraði geðvonskulega að ég skyldi þegja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
urra
urraði
önnur persóna
urrar
urraðir
þriðja persóna
urrar
urraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
urri
urraði
önnur persóna
urrir
urraðir
þriðja persóna
urri
urraði
nafnháttur
urra
sagnbót
urrað
lýsingarháttur nútíðar
urrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
urra
urraðu
urrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
urrarðu
urraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
urrirðu
urraðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
urraður
urruð
urrað
þolfall
urraðan
urraða
urrað
þágufall
urruðum
urraðri
urruðu
eignarfall
urraðs
urraðrar
urraðs