víta
sagnorð þolfall
ávíta (e-n)
hann var víttur fyrir ógætilegan akstur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
víti
vítti
önnur persóna
vítir
víttir
þriðja persóna
vítir
vítti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vítum
víttum
önnur persóna
vítið
víttuð
þriðja persóna
víta
víttu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
víti
vítti
önnur persóna
vítir
víttir
þriðja persóna
víti
vítti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vítum
víttum
önnur persóna
vítið
víttuð
þriðja persóna
víti
víttu
nafnháttur
víta
sagnbót
vítt
lýsingarháttur nútíðar
vítandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vít
víttu
vítið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vítirðu
víttirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vítiði
víttuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vítirðu
víttirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vítiði
víttuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
víttur
vítt
vítt
þolfall
víttan
vítta
vítt
þágufall
víttum
víttri
víttu
eignarfall
vítts
víttrar
vítts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
víttir
víttar
vítt
þolfall
vítta
víttar
vítt
þágufall
víttum
víttum
víttum
eignarfall
víttra
víttra
víttra