víta
sagnorðþolfall
ávíta (e-n)
hann var víttur fyrir ógætilegan akstur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
víti
vítti
2.p.
vítir
víttir
3.p.
vítir
vítti
Nútíð
Þátíð
1.p.
vítum
víttum
2.p.
vítið
víttuð
3.p.
víta
víttu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
víti
vítti
2.p.
vítir
víttir
3.p.
víti
vítti
Nútíð
Þátíð
1.p.
vítum
víttum
2.p.
vítið
víttuð
3.p.
víti
víttu
Nh.
víta
Sagnb.
vítt
Lh. nt.
vítandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vít
víttu
vítið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vítirðu
víttirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vítiði
víttuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vítirðu
víttirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vítiði
víttuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víttur
vítt
vítt
Þf.
víttan
vítta
vítt
Þgf.
víttum
víttri
víttu
Ef.
vítts
víttrar
vítts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víttir
víttar
vítt
Þf.
vítta
víttar
vítt
Þgf.
víttum
víttum
víttum
Ef.
víttra
víttra
víttra