vörður
nafnorðkarlkyn
sá sem vaktar e-ð, eftirlitsmaður
vörðurinn hleypti mér inn
halda vörð <um húsið>
hafa eftirlit með húsinu
sofna á verðinum
gæta ekki að sér
standa vörð
(um varðmann) gæta einhvers
standa vörð um <gamlar hefðir>
bera virðingu fyrir og varðveita gamlar venjur
vera á verði
vera var um sig
verðir laganna
lögreglan
Orðasvið og samstæður
varðstaða
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vörður
vörðurinn
Þf.
vörð
vörðinn
Þgf.
verði
verðinum
Ef.
varðar
varðarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
verðir
verðirnir
Þf.
verði
verðina
Þgf.
vörðum
vörðunum
Ef.
varða
varðanna