Yrða

vefja

sagnorðþágufall/þolfall
sveipa (e-u), vinda (e-u) nokkra snúninga utan um (e-ð)
hann vafði treflinum um hálsinn
vefjið beikonsneiðum utan um kjúklingabringurnar
við vöfðum glösin inn í pappír
handklæðið var vafið um höfuð hennar
vefja <hana> örmum
faðma hana
→ sjá: vefjast so, vafinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vef
vafði
2.p.
vefur
vafðir
3.p.
vefur
vafði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vefji
vefði
2.p.
vefjir
vefðir
3.p.
vefji
vefði
Nh.
vefja
Sagnb.
vafið
Lh. nt.
vefjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vef
vefðu
vefjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vefurðu
vafðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vefjirðu
vefðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vefst
vafðist
2.p.
vefst
vafðist
3.p.
vefst
vafðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vefjist
vefðist
2.p.
vefjist
vefðist
3.p.
vefjist
vefðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vafinn
vafin
vafið
Þf.
vafinn
vafða
vafið
Þgf.
vöfðum
vafinni
vöfðu
Ef.
vafins
vafinnar
vafins