Yrða

vefja

sagnorð þágufall/þolfall
sveipa (e-u), vinda (e-u) nokkra snúninga utan um (e-ð)
hann vafði treflinum um hálsinn
vefjið beikonsneiðum utan um kjúklingabringurnar
við vöfðum glösin inn í pappír
handklæðið var vafið um höfuð hennar
vefja <hana> örmum
faðma hana
→ sjá: vefjast sagnorð, vafinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vef
vafði
önnur persóna
vefur
vafðir
þriðja persóna
vefur
vafði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vefji
vefði
önnur persóna
vefjir
vefðir
þriðja persóna
vefji
vefði
nafnháttur
vefja
sagnbót
vafið
lýsingarháttur nútíðar
vefjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vef
vefðu
vefjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vefurðu
vafðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vefjirðu
vefðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vefst
vafðist
önnur persóna
vefst
vafðist
þriðja persóna
vefst
vafðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vefjist
vefðist
önnur persóna
vefjist
vefðist
þriðja persóna
vefjist
vefðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vafinn
vafin
vafið
þolfall
vafinn
vafða
vafið
þágufall
vöfðum
vafinni
vöfðu
eignarfall
vafins
vafinnar
vafins