verja¹ (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

halda uppi vörnum

herinn ver landið fyrir óvinunum

markvörðurinn varði markið af snilld

verja hendur sínar

halda uppi vörn fyrir sjálfan sig

þolfall/þágufall

skýla (e-u/e-m) (fyrir e-u), vernda (e-n/e-ð)

hann varði sig falli með því að grípa í trjágrein

það þarf að verja plöntuna fyrir frosti

hvernig er hægt að verja sig gegn hjartasjúkdómum?

þolfall

lögfræði

halda uppi vörn fyrir rétti

lögfræðingurinn varði skjólstæðing sinn

→ sjá: verjast sagnorð, verjandi lýsingarorð, varinn lýsingarorð