Yrða

verja1

sagnorð
1
þolfall
halda uppi vörnum
herinn ver landið fyrir óvinunum
markvörðurinn varði markið af snilld
verja hendur sínar
halda uppi vörn fyrir sjálfan sig
2
þolfall/þágufall
skýla (e-u/e-m) (fyrir e-u), vernda (e-n/e-ð)
hann varði sig falli með því að grípa í trjágrein
það þarf að verja plöntuna fyrir frosti
hvernig er hægt að verja sig gegn hjartasjúkdómum?
3
þolfall
lögfræði
halda uppi vörn fyrir rétti
lögfræðingurinn varði skjólstæðing sinn
→ sjá: verjast so, verjandi lo, varinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ver
varði
2.p.
verð
varðir
3.p.
ver
varði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
verji
verði
2.p.
verjir
verðir
3.p.
verji
verði
Nh.
verja
Sagnb.
varið
Lh. nt.
verjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ver
verðu
verjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
verðu
varðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
verjirðu
verðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varinn
varin
varið
Þf.
varinn
varða
varið
Þgf.
vörðum
varinni
vörðu
Ef.
varins
varinnar
varins