verkfallsbrjótur
nafnorðkarlkynverkfalls-brjótur
sá eða sú sem starfar þótt hann eigi að vera í verkfalli
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
verkfallsbrjótur
verkfallsbrjóturinn
Þf.
verkfallsbrjót
verkfallsbrjótinn
Þgf.
verkfallsbrjóti
verkfallsbrjótnumverkfallsbrjótinum
Ef.
verkfallsbrjóts
verkfallsbrjótsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
verkfallsbrjótar
verkfallsbrjótarnir
Þf.
verkfallsbrjóta
verkfallsbrjótana
Þgf.
verkfallsbrjótum
verkfallsbrjótunum
Ef.
verkfallsbrjóta
verkfallsbrjótanna