Yrða

ábyrgur

lýsingarorðá-byrgur
1
sem ber ábyrgð á einhverju
vera ábyrgur fyrir <því að vélin sé í lagi>
2
traustur, sem hefur tilfinningu fyrir ábyrgð og skyldu
allir ábyrgir menn hljóta að styðja samninginn
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
ábyrgð
Samstæður
Orðasambönd
  • ábyrg nýting auðlinda
  • ábyrgar fiskveiðar
  • ábyrgur gerða sinna
  • vera ábyrgur
  • vera ábyrgur gerða sinna
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ábyrgur
ábyrg
ábyrgt
Þf.
ábyrgan
ábyrga
ábyrgt
Þgf.
ábyrgum
ábyrgri
ábyrgu
Ef.
ábyrgs
ábyrgrar
ábyrgs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ábyrgari
ábyrgari
ábyrgara
Þf.
ábyrgari
ábyrgari
ábyrgara
Þgf.
ábyrgari
ábyrgari
ábyrgara
Ef.
ábyrgari
ábyrgari
ábyrgara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ábyrgastur
ábyrgust
ábyrgast
Þf.
ábyrgastan
ábyrgasta
ábyrgast
Þgf.
ábyrgustum
ábyrgastri
ábyrgustu
Ef.
ábyrgasts
ábyrgastrar
ábyrgasts