Yrða

ákalla

sagnorð á-kalla þolfall
kalla á (e-n), gera bæn sína (til e-s)
hún ákallaði guð almáttugan í vandræðum sínum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ákalla
ákallaði
önnur persóna
ákallar
ákallaðir
þriðja persóna
ákallar
ákallaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ákalli
ákallaði
önnur persóna
ákallir
ákallaðir
þriðja persóna
ákalli
ákallaði
nafnháttur
ákalla
sagnbót
ákallað
lýsingarháttur nútíðar
ákallandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ákalla
ákallaðu
ákallið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ákallarðu
ákallaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ákallirðu
ákallaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ákallaður
ákölluð
ákallað
þolfall
ákallaðan
ákallaða
ákallað
þágufall
ákölluðum
ákallaðri
ákölluðu
eignarfall
ákallaðs
ákallaðrar
ákallaðs