álasa
sagnorð á-lasa þágufall
ávíta (e-n), finna að (e-m)
hún álasar honum fyrir óstundvísina
yfirmaðurinn álasaði starfsmanninum fyrir mistökin
Orðasambönd
Orðasambönd
- álasa sjálfum sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álasa
álasaði
önnur persóna
álasar
álasaðir
þriðja persóna
álasar
álasaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álösum
álösuðum
önnur persóna
álasið
álösuðuð
þriðja persóna
álasa
álösuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álasast
álasaðist
önnur persóna
álasast
álasaðist
þriðja persóna
álasast
álasaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álösumst
álösuðumst
önnur persóna
álasist
álösuðust
þriðja persóna
álasast
álösuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álasi
álasaði
önnur persóna
álasir
álasaðir
þriðja persóna
álasi
álasaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álösum
álösuðum
önnur persóna
álasið
álösuðuð
þriðja persóna
álasi
álösuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álasist
álasaðist
önnur persóna
álasist
álasaðist
þriðja persóna
álasist
álasaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álösumst
álösuðumst
önnur persóna
álasist
álösuðust
þriðja persóna
álasist
álösuðust
nafnháttur
álasa
sagnbót
álasað
lýsingarháttur nútíðar
álasandi
nafnháttur
álasast
sagnbót
álasast
lýsingarháttur nútíðar
álasandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
álasa
álasaðu
álasið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álasarðu
álasaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álasiði
álösuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álasirðu
álasaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álasiði
álösuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álasastu
álasaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álasistu
álasaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
álasaður
álösuð
álasað
þolfall
álasaðan
álasaða
álasað
þágufall
álösuðum
álasaðri
álösuðu
eignarfall
álasaðs
álasaðrar
álasaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
álasaðir
álasaðar
álösuð
þolfall
álasaða
álasaðar
álösuð
þágufall
álösuðum
álösuðum
álösuðum
eignarfall
álasaðra
álasaðra
álasaðra