áttaður
lýsingarorðátt-aður
sem áttar sig vel/illa á umhverfi sínu og aðstæðum
vera vel/illa áttaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áttaður
áttuð
áttað
Þf.
áttaðan
áttaða
áttað
Þgf.
áttuðum
áttaðri
áttuðu
Ef.
áttaðs
áttaðrar
áttaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áttaðir
áttaðar
áttuð
Þf.
áttaða
áttaðar
áttuð
Þgf.
áttuðum
áttuðum
áttuðum
Ef.
áttaðra
áttaðra
áttaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áttaði
áttaða
áttaða
Þf.
áttaða
áttuðu
áttaða
Þgf.
áttaða
áttuðu
áttaða
Ef.
áttaða
áttuðu
áttaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áttuðu
áttuðu
áttuðu
Þf.
áttuðu
áttuðu
áttuðu
Þgf.
áttuðu
áttuðu
áttuðu
Ef.
áttuðu
áttuðu
áttuðu