ávíta
sagnorðá-vítaþolfall
finna að e-u (við e-n), skamma (e-n) mildilega
hann ávítaði hana fyrir dónaskap við prestinn
starfsmaðurinn var ávíttur fyrir óstundvísi
→ sjá: ávítandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávíta
ávítaðiávítti
2.p.
ávítar
ávítaðirávíttir
3.p.
ávítar
ávítaðiávítti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávítum
ávítuðumávíttum
2.p.
ávítið
ávítuðuðávíttuð
3.p.
ávíta
ávítuðuávíttu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávítast
ávítaðistávíttist
2.p.
ávítast
ávítaðistávíttist
3.p.
ávítast
ávítaðistávíttist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávítumst
ávítuðumstávíttumst
2.p.
ávítist
ávítuðustávíttust
3.p.
ávítast
ávítuðustávíttust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávíti
ávítaðiávítti
2.p.
ávítir
ávítaðirávíttir
3.p.
ávíti
ávítaðiávítti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávítum
ávítuðumávíttum
2.p.
ávítið
ávítuðuðávíttuð
3.p.
ávíti
ávítuðuávíttu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávítist
ávítaðistávíttist
2.p.
ávítist
ávítaðistávíttist
3.p.
ávítist
ávítaðistávíttist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávítumst
ávítuðumstávíttumst
2.p.
ávítist
ávítuðustávíttust
3.p.
ávítist
ávítuðustávíttust
Nh.
ávíta
Sagnb.
ávítað
Sagnb.
ávítt
Lh. nt.
ávítandi
Nh.
ávítast
Sagnb.
ávítast
Lh. nt.
ávítandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ávítaávít
ávítaðuávíttu
ávítið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávítarðu
ávítaðirðuávíttirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávítiði
ávítuðuðiávíttuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávítirðu
ávítaðirðuávíttirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávítiði
ávítuðuðiávíttuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávítastu
ávítaðistuávíttistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávítistu
ávítaðistuávíttistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ávítaðurávíttur
ávítuðávítt
ávítaðávítt
Þf.
ávítaðanávíttan
ávítaðaávítta
ávítaðávítt
Þgf.
ávítuðumávíttum
ávítaðriávíttri
ávítuðuávíttu
Ef.
ávítaðsávítts
ávítaðrarávíttrar
ávítaðsávítts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ávítaðirávíttir
ávítaðarávíttar
ávítuðávítt
Þf.
ávítaðaávítta
ávítaðarávíttar
ávítuðávítt
Þgf.
ávítuðumávíttum
ávítuðumávíttum
ávítuðumávíttum
Ef.
ávítaðraávíttra
ávítaðraávíttra
ávítaðraávíttra