ávísa
sagnorðá-vísaþágufall/þágufall
gefa út (á tiltekið nafn)
ávísa <lyfseðli>
læknirinn ávísaði lyfjum til sjúklingsins
hún ávísaði honum sýklalyfi
ávísa <henni> <vissri upphæð>
hún ávísaði mér peningunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísa
ávísaði
2.p.
ávísar
ávísaðir
3.p.
ávísar
ávísaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísum
ávísuðum
2.p.
ávísið
ávísuðuð
3.p.
ávísa
ávísuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísast
ávísaðist
2.p.
ávísast
ávísaðist
3.p.
ávísast
ávísaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísumst
ávísuðumst
2.p.
ávísist
ávísuðust
3.p.
ávísast
ávísuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísi
ávísaði
2.p.
ávísir
ávísaðir
3.p.
ávísi
ávísaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísum
ávísuðum
2.p.
ávísið
ávísuðuð
3.p.
ávísi
ávísuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísist
ávísaðist
2.p.
ávísist
ávísaðist
3.p.
ávísist
ávísaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ávísumst
ávísuðumst
2.p.
ávísist
ávísuðust
3.p.
ávísist
ávísuðust
Nh.
ávísa
Sagnb.
ávísað
Lh. nt.
ávísandi
Nh.
ávísast
Sagnb.
ávísast
Lh. nt.
ávísandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ávísa
ávísaðu
ávísið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávísarðu
ávísaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávísiði
ávísuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávísirðu
ávísaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávísiði
ávísuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávísastu
ávísaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ávísistu
ávísaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ávísaður
ávísuð
ávísað
Þf.
ávísaðan
ávísaða
ávísað
Þgf.
ávísuðum
ávísaðri
ávísuðu
Ef.
ávísaðs
ávísaðrar
ávísaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ávísaðir
ávísaðar
ávísuð
Þf.
ávísaða
ávísaðar
ávísuð
Þgf.
ávísuðum
ávísuðum
ávísuðum
Ef.
ávísaðra
ávísaðra
ávísaðra