ávísa
sagnorð á-vísa þágufall/þágufall
gefa út (á tiltekið nafn)
ávísa <lyfseðli>
læknirinn ávísaði lyfjum til sjúklingsins
hún ávísaði honum sýklalyfi
ávísa <henni> <vissri upphæð>
hún ávísaði mér peningunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísa
ávísaði
önnur persóna
ávísar
ávísaðir
þriðja persóna
ávísar
ávísaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísum
ávísuðum
önnur persóna
ávísið
ávísuðuð
þriðja persóna
ávísa
ávísuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísast
ávísaðist
önnur persóna
ávísast
ávísaðist
þriðja persóna
ávísast
ávísaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísumst
ávísuðumst
önnur persóna
ávísist
ávísuðust
þriðja persóna
ávísast
ávísuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísi
ávísaði
önnur persóna
ávísir
ávísaðir
þriðja persóna
ávísi
ávísaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísum
ávísuðum
önnur persóna
ávísið
ávísuðuð
þriðja persóna
ávísi
ávísuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísist
ávísaðist
önnur persóna
ávísist
ávísaðist
þriðja persóna
ávísist
ávísaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávísumst
ávísuðumst
önnur persóna
ávísist
ávísuðust
þriðja persóna
ávísist
ávísuðust
nafnháttur
ávísa
sagnbót
ávísað
lýsingarháttur nútíðar
ávísandi
nafnháttur
ávísast
sagnbót
ávísast
lýsingarháttur nútíðar
ávísandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ávísa
ávísaðu
ávísið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávísarðu
ávísaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávísiði
ávísuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávísirðu
ávísaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávísiði
ávísuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávísastu
ávísaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávísistu
ávísaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ávísaður
ávísuð
ávísað
þolfall
ávísaðan
ávísaða
ávísað
þágufall
ávísuðum
ávísaðri
ávísuðu
eignarfall
ávísaðs
ávísaðrar
ávísaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ávísaðir
ávísaðar
ávísuð
þolfall
ávísaða
ávísaðar
ávísuð
þágufall
ávísuðum
ávísuðum
ávísuðum
eignarfall
ávísaðra
ávísaðra
ávísaðra