íþyngja
sagnorðí-þyngjaþágufall
valda (e-m) álagi, ama eða hugarangri
ég vil ekki íþyngja þér með áhyggjum mínum
fjárhagsvandræðin íþyngdu fjölskyldunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
íþyngi
íþyngdi
2.p.
íþyngir
íþyngdir
3.p.
íþyngir
íþyngdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
íþyngjum
íþyngdum
2.p.
íþyngið
íþyngduð
3.p.
íþyngja
íþyngdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
íþyngi
íþyngdi
2.p.
íþyngir
íþyngdir
3.p.
íþyngi
íþyngdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
íþyngjum
íþyngdum
2.p.
íþyngið
íþyngduð
3.p.
íþyngi
íþyngdu
Nh.
íþyngja
Sagnb.
íþyngt
Lh. nt.
íþyngjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
íþyng
íþyngdu
íþyngið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
íþyngirðu
íþyngdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
íþyngiði
íþyngduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
íþyngirðu
íþyngdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
íþyngiði
íþyngduði