íþyngja
sagnorð í-þyngja þágufall
valda (e-m) álagi, ama eða hugarangri
ég vil ekki íþyngja þér með áhyggjum mínum
fjárhagsvandræðin íþyngdu fjölskyldunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
íþyngi
íþyngdi
önnur persóna
íþyngir
íþyngdir
þriðja persóna
íþyngir
íþyngdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
íþyngjum
íþyngdum
önnur persóna
íþyngið
íþyngduð
þriðja persóna
íþyngja
íþyngdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
íþyngi
íþyngdi
önnur persóna
íþyngir
íþyngdir
þriðja persóna
íþyngi
íþyngdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
íþyngjum
íþyngdum
önnur persóna
íþyngið
íþyngduð
þriðja persóna
íþyngi
íþyngdu
nafnháttur
íþyngja
sagnbót
íþyngt
lýsingarháttur nútíðar
íþyngjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
íþyng
íþyngdu
íþyngið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
íþyngirðu
íþyngdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
íþyngiði
íþyngduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
íþyngirðu
íþyngdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
íþyngiði
íþyngduði