jafna (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

gera (e-ð) jafnt, slétta (e-ð)

hann jafnaði moldina í beðunum

textinn er jafnaður vinstra megin

jafna <húsið> við jörðu

rífa húsið alveg

þolfall

jafna sig

ná sér, verða heilbrigður á ný

ertu búinn að jafna þig eftir flensuna?

þolfall

jafna metin

gera leikinn jafnan, verða jafn e-m

leikmennirnir jöfnuðu metin í seinni hálfleik

þolfall

jafna deiluna

leiða deiluna til lykta, útkljá deiluna

þágufall

jafna + niður

dreifa (e-u) jafnt

þau jöfnuðu útgjöldunum niður á hálft ár

þágufall

jafna + saman

bera (e-ð) saman

við getum ekki jafnað saman skáldsögu og fræðiriti

það er ólíku saman að jafna

þolfall

jafna + um

lækka rostann (í e-m)

ég skal jafna um þennan áflogasegg svo hann gleymi því ekki

→ sjá: jafnast sagnorð

Orðasvið og orðasambönd

viðureignarárangur

Orðasambönd