Yrða

óglöggur

lýsingarorðó-glöggur
1
ógreinilegur
eftir standa óglöggar rústir kirkjunnar
2
persóna
sem á erfitt með að átta sig á e-u
vera óglöggur á <fólk, tölur>
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óglöggur
óglögg
óglöggt
Þf.
óglöggan
óglögga
óglöggt
Þgf.
óglöggum
óglöggri
óglöggu
Ef.
óglöggs
óglöggrar
óglöggs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ógleggrióglöggari
ógleggrióglöggari
ógleggraóglöggara
Þf.
ógleggrióglöggari
ógleggrióglöggari
ógleggraóglöggara
Þgf.
ógleggrióglöggari
ógleggrióglöggari
ógleggraóglöggara
Ef.
ógleggrióglöggari
ógleggrióglöggari
ógleggraóglöggara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ógleggsturóglöggastur
ógleggstóglöggust
ógleggstóglöggast
Þf.
ógleggstanóglöggastan
ógleggstaóglöggasta
ógleggstóglöggast
Þgf.
ógleggstumóglöggustum
ógleggstrióglöggastri
ógleggstuóglöggustu
Ef.
ógleggstsóglöggasts
ógleggstraróglöggastrar
ógleggstsóglöggasts