Yrða

daufur

lýsingarorð
1
sem vantar skerpu, snerpu og líf
leikurinn var daufur fyrir hlé
atvinnulífið í bænum er nú með daufasta móti
2
dimmur, litlaus
eina ljósið í stofunni var dauf birta af lampanum
mynd í daufum litum
3
persóna
sem sýnir lítið líf eða áhuga, sem skortir persónuleika
ég var daufur þátttakandi í umræðunum
vinkona hans er kurteis en ósköp dauf
4
gamalt
heyrnarlaus
hann gefur daufum heyrn
vera daufur í dálkinn
vera dapur á svip, dapurlegur
það er dauft hljóð í <mönnum>
menn tala dapurlega, eru svartsýnir
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
daufur
dauf
dauft
Þf.
daufan
daufa
dauft
Þgf.
daufum
daufri
daufu
Ef.
daufs
daufrar
daufs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
daufari
daufari
daufara
Þf.
daufari
daufari
daufara
Þgf.
daufari
daufari
daufara
Ef.
daufari
daufari
daufara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
daufastur
daufust
daufast
Þf.
daufastan
daufasta
daufast
Þgf.
daufustum
daufastri
daufustu
Ef.
daufasts
daufastrar
daufasts