óhreyfður
lýsingarorðó-hreyfður
sem hefur ekki verið snertur eða notaður
bíllinn hefur verið óhreyfður í viku
láta <matinn> óhreyfðan
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óhreyfður
óhreyfð
óhreyft
Þf.
óhreyfðan
óhreyfða
óhreyft
Þgf.
óhreyfðum
óhreyfðri
óhreyfðu
Ef.
óhreyfðs
óhreyfðrar
óhreyfðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óhreyfðir
óhreyfðar
óhreyfð
Þf.
óhreyfða
óhreyfðar
óhreyfð
Þgf.
óhreyfðum
óhreyfðum
óhreyfðum
Ef.
óhreyfðra
óhreyfðra
óhreyfðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óhreyfði
óhreyfða
óhreyfða
Þf.
óhreyfða
óhreyfðu
óhreyfða
Þgf.
óhreyfða
óhreyfðu
óhreyfða
Ef.
óhreyfða
óhreyfðu
óhreyfða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óhreyfðu
óhreyfðu
óhreyfðu
Þf.
óhreyfðu
óhreyfðu
óhreyfðu
Þgf.
óhreyfðu
óhreyfðu
óhreyfðu
Ef.
óhreyfðu
óhreyfðu
óhreyfðu