Yrða

óhæfur

lýsingarorðó-hæfur
1
sem getur ekki gert e-ð
hann var óhæfur að gegna embætti dómara
móðir drengsins er óhæf um að sjá um hann
2
sem ekki er hægt að nota, ónothæfur
vatnið er óhæft til drykkjar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
vangeta
vanhæfni
Samstæður
Orðasambönd
  • vera óhæfur
  • vera óhæfur til barngetnaðar
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óhæfur
óhæf
óhæft
Þf.
óhæfan
óhæfa
óhæft
Þgf.
óhæfum
óhæfri
óhæfu
Ef.
óhæfs
óhæfrar
óhæfs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óhæfari
óhæfari
óhæfara
Þf.
óhæfari
óhæfari
óhæfara
Þgf.
óhæfari
óhæfari
óhæfara
Ef.
óhæfari
óhæfari
óhæfara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óhæfastur
óhæfust
óhæfast
Þf.
óhæfastan
óhæfasta
óhæfast
Þgf.
óhæfustum
óhæfastri
óhæfustu
Ef.
óhæfasts
óhæfastrar
óhæfasts