Yrða

ómerktur

lýsingarorðó-merktur
1
sem ekki hefur merkingu eða merki
hún rétti honum ómerkt umslag
2
lögfræði
gerður ógildur
úrskurðinn var ómerktur og málinu vísað heim í hérað
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ómerktur
ómerkt
ómerkt
Þf.
ómerktan
ómerkta
ómerkt
Þgf.
ómerktum
ómerktri
ómerktu
Ef.
ómerkts
ómerktrar
ómerkts