Yrða

órótt

lýsingarorðó-rótt
<honum> er órótt
hann er áhyggjufullur, ekki rólegur
→ sjá: órór lo
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
órór
óró
órótt
Þf.
óróan
óróa
órótt
Þgf.
óróum
órórri
óróu
Ef.
órós
órórrar
órós
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
órórri
órórri
órórra
Þf.
órórri
órórri
órórra
Þgf.
órórri
órórri
órórra
Ef.
órórri
órórri
órórra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óróastur
óróust
óróast
Þf.
óróastan
óróasta
óróast
Þgf.
óróustum
óróastri
óróustu
Ef.
óróasts
óróastrar
óróasts