óruddur
lýsingarorðó-ruddur
sem ekki er búið að ryðja, gera færan
vegurinn er stundum óruddur á veturna
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óruddur
órudd
órutt
Þf.
óruddan
órudda
órutt
Þgf.
óruddum
óruddri
óruddu
Ef.
órudds
óruddrar
órudds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óruddir
óruddar
órudd
Þf.
órudda
óruddar
órudd
Þgf.
óruddum
óruddum
óruddum
Ef.
óruddra
óruddra
óruddra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óruddi
órudda
órudda
Þf.
órudda
óruddu
órudda
Þgf.
órudda
óruddu
órudda
Ef.
órudda
óruddu
órudda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óruddu
óruddu
óruddu
Þf.
óruddu
óruddu
óruddu
Þgf.
óruddu
óruddu
óruddu
Ef.
óruddu
óruddu
óruddu