Yrða

óvandaður

lýsingarorð ó-vandaður
1
illa gerður, ekki vandaður
óvönduð vinnubrögð
2
persóna
ekki vandur að virðingu sinni, sem hefur lélegan karakter
hún varð fyrir aðkasti óvandaðra manna
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
óvandaður
óvönduð
óvandað
þolfall
óvandaðan
óvandaða
óvandað
þágufall
óvönduðum
óvandaðri
óvönduðu
eignarfall
óvandaðs
óvandaðrar
óvandaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
þolfall
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
þágufall
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
eignarfall
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
óvandaðastur
óvönduðust
óvandaðast
þolfall
óvandaðastan
óvandaðasta
óvandaðast
þágufall
óvönduðustum
óvandaðastri
óvönduðustu
eignarfall
óvandaðasts
óvandaðastrar
óvandaðasts