óvandaður
lýsingarorðó-vandaður
1
illa gerður, ekki vandaður
óvönduð vinnubrögð
2
persóna
ekki vandur að virðingu sinni, sem hefur lélegan karakter
hún varð fyrir aðkasti óvandaðra manna
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaður
óvönduð
óvandað
Þf.
óvandaðan
óvandaða
óvandað
Þgf.
óvönduðum
óvandaðri
óvönduðu
Ef.
óvandaðs
óvandaðrar
óvandaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaðir
óvandaðar
óvönduð
Þf.
óvandaða
óvandaðar
óvönduð
Þgf.
óvönduðum
óvönduðum
óvönduðum
Ef.
óvandaðra
óvandaðra
óvandaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaði
óvandaða
óvandaða
Þf.
óvandaða
óvönduðu
óvandaða
Þgf.
óvandaða
óvönduðu
óvandaða
Ef.
óvandaða
óvönduðu
óvandaða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvönduðu
óvönduðu
óvönduðu
Þf.
óvönduðu
óvönduðu
óvönduðu
Þgf.
óvönduðu
óvönduðu
óvönduðu
Ef.
óvönduðu
óvönduðu
óvönduðu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
Þf.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
Þgf.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
Ef.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðri
Þf.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðri
Þgf.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðri
Ef.
óvandaðri
óvandaðri
óvandaðri
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaðastur
óvönduðust
óvandaðast
Þf.
óvandaðastan
óvandaðasta
óvandaðast
Þgf.
óvönduðustum
óvandaðastri
óvönduðustu
Ef.
óvandaðasts
óvandaðastrar
óvandaðasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaðastir
óvandaðastar
óvönduðust
Þf.
óvandaðasta
óvandaðastar
óvönduðust
Þgf.
óvönduðustum
óvönduðustum
óvönduðustum
Ef.
óvandaðastra
óvandaðastra
óvandaðastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvandaðasti
óvandaðasta
óvandaðasta
Þf.
óvandaðasta
óvönduðustu
óvandaðasta
Þgf.
óvandaðasta
óvönduðustu
óvandaðasta
Ef.
óvandaðasta
óvönduðustu
óvandaðasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvönduðustu
óvönduðustu
óvönduðustu
Þf.
óvönduðustu
óvönduðustu
óvönduðustu
Þgf.
óvönduðustu
óvönduðustu
óvönduðustu
Ef.
óvönduðustu
óvönduðustu
óvönduðustu