óvanur
lýsingarorðó-vanur
sem hefur ekki vanist e-u, þekkir það ekki
starfið hentar ekki óvönum mönnum
vera óvanur að <stýra báti>
vera óvanur <köttum>
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
ókunnugleiki
Samstæður
Orðasambönd
- vera óvanur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvanur
óvön
óvant
Þf.
óvanan
óvana
óvant
Þgf.
óvönum
óvanri
óvönu
Ef.
óvans
óvanrar
óvans
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvanir
óvanar
óvön
Þf.
óvana
óvanar
óvön
Þgf.
óvönum
óvönum
óvönum
Ef.
óvanra
óvanra
óvanra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvani
óvana
óvana
Þf.
óvana
óvönu
óvana
Þgf.
óvana
óvönu
óvana
Ef.
óvana
óvönu
óvana
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvönu
óvönu
óvönu
Þf.
óvönu
óvönu
óvönu
Þgf.
óvönu
óvönu
óvönu
Ef.
óvönu
óvönu
óvönu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvanari
óvanari
óvanara
Þf.
óvanari
óvanari
óvanara
Þgf.
óvanari
óvanari
óvanara
Ef.
óvanari
óvanari
óvanara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvanari
óvanari
óvanari
Þf.
óvanari
óvanari
óvanari
Þgf.
óvanari
óvanari
óvanari
Ef.
óvanari
óvanari
óvanari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvanastur
óvönust
óvanast
Þf.
óvanastan
óvanasta
óvanast
Þgf.
óvönustum
óvanastri
óvönustu
Ef.
óvanasts
óvanastrar
óvanasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvanastir
óvanastar
óvönust
Þf.
óvanasta
óvanastar
óvönust
Þgf.
óvönustum
óvönustum
óvönustum
Ef.
óvanastra
óvanastra
óvanastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvanasti
óvanasta
óvanasta
Þf.
óvanasta
óvönustu
óvanasta
Þgf.
óvanasta
óvönustu
óvanasta
Ef.
óvanasta
óvönustu
óvanasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óvönustu
óvönustu
óvönustu
Þf.
óvönustu
óvönustu
óvönustu
Þgf.
óvönustu
óvönustu
óvönustu
Ef.
óvönustu
óvönustu
óvönustu