ökumaður

nafnorðkarlkynöku-maður

sá eða sú sem ekur bíl (eða öðru ökutæki)

ökumaður annars bílsins slasaðist

Orðasvið og samstæður

akstur

Samstæður

vegfarendur
, farartæki
, ferðamaður
, fótgangendur
, farþegi
, göngugarpur

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

ökumaður

ökumaðurinn

Þf.

ökumann

ökumanninn

Þgf.

ökumanni

ökumanninum

Ef.

ökumanns

ökumannsins