Yrða

úfinn

lýsingarorð
1
með ógreitt, flækt eða ruglað hár, ógreiddur
hún var nývöknuð með úfið hár
2
með miklu ölduróti, órólegur
ofsaveður með úfnum sjó
3
hrufóttur og ósléttur
4
persóna
önugur
vera úfinn í skapi
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úfinn
úfin
úfið
þolfall
úfinn
úfna
úfið
þágufall
úfnum
úfinni
úfnu
eignarfall
úfins
úfinnar
úfins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úfnari
úfnari
úfnara
þolfall
úfnari
úfnari
úfnara
þágufall
úfnari
úfnari
úfnara
eignarfall
úfnari
úfnari
úfnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
úfnastur
úfnust
úfnast
þolfall
úfnastan
úfnasta
úfnast
þágufall
úfnustum
úfnastri
úfnustu
eignarfall
úfnasts
úfnastrar
úfnasts