Yrða

úfinn

lýsingarorð
1
með ógreitt, flækt eða ruglað hár, ógreiddur
hún var nývöknuð með úfið hár
2
með miklu ölduróti, órólegur
ofsaveður með úfnum sjó
3
hrufóttur og ósléttur
4
persóna
önugur
vera úfinn í skapi
Orðasvið og samstæður
hárgreiðsla
geðvonska / önugheit
skapharka
ójafna
óveður / illviðri
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úfinn
úfin
úfið
Þf.
úfinn
úfna
úfið
Þgf.
úfnum
úfinni
úfnu
Ef.
úfins
úfinnar
úfins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úfnari
úfnari
úfnara
Þf.
úfnari
úfnari
úfnara
Þgf.
úfnari
úfnari
úfnara
Ef.
úfnari
úfnari
úfnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
úfnastur
úfnust
úfnast
Þf.
úfnastan
úfnasta
úfnast
Þgf.
úfnustum
úfnastri
úfnustu
Ef.
úfnasts
úfnastrar
úfnasts