Yrða

fúll

lýsingarorð
1
persóna
í vondu skapi
hún er búin að vera fúl í marga daga
vera fúll út í <hana>
þ.e. reiður og sár
2
ekki ferskur, úldinn
eggin eru orðin fúl
það er fúlt að <komast ekki í ferðina>
það er leiðinlegt ...
<mér> er fúlasta alvara með <uppsögninni>
ég meina það alvarlega þegar ég segi upp
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fúll
fúl
fúlt
Þf.
fúlan
fúla
fúlt
Þgf.
fúlum
fúlli
fúlu
Ef.
fúls
fúllar
fúls
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fúlli
fúlli
fúlla
Þf.
fúlli
fúlli
fúlla
Þgf.
fúlli
fúlli
fúlla
Ef.
fúlli
fúlli
fúlla
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fúlastur
fúlust
fúlast
Þf.
fúlastan
fúlasta
fúlast
Þgf.
fúlustum
fúlastri
fúlustu
Ef.
fúlasts
fúlastrar
fúlasts