Yrða

útfarinn

lýsingarorðút-farinn
slyngur, góður (í e-u)
hann er útfarinn sjómaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útfarinn
útfarin
útfarið
Þf.
útfarinn
útfarna
útfarið
Þgf.
útförnum
útfarinni
útförnu
Ef.
útfarins
útfarinnar
útfarins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útfarnari
útfarnari
útfarnara
Þf.
útfarnari
útfarnari
útfarnara
Þgf.
útfarnari
útfarnari
útfarnara
Ef.
útfarnari
útfarnari
útfarnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útfarnastur
útförnust
útfarnast
Þf.
útfarnastan
útfarnasta
útfarnast
Þgf.
útförnustum
útfarnastri
útförnustu
Ef.
útfarnasts
útfarnastrar
útfarnasts