Yrða

útfarinn

lýsingarorð út-farinn
slyngur, góður (í e-u)
hann er útfarinn sjómaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útfarinn
útfarin
útfarið
þolfall
útfarinn
útfarna
útfarið
þágufall
útförnum
útfarinni
útförnu
eignarfall
útfarins
útfarinnar
útfarins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útfarnari
útfarnari
útfarnara
þolfall
útfarnari
útfarnari
útfarnara
þágufall
útfarnari
útfarnari
útfarnara
eignarfall
útfarnari
útfarnari
útfarnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útfarnastur
útförnust
útfarnast
þolfall
útfarnastan
útfarnasta
útfarnast
þágufall
útförnustum
útfarnastri
útförnustu
eignarfall
útfarnasts
útfarnastrar
útfarnasts