Yrða

útfylltur

lýsingarorð út-fylltur lýsingarháttur þátíðar
sem er búið að fylla út, skrifa í
→ sjá: útfylla sagnorð
Orðasvið
útfylling
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útfylltur
útfyllt
útfyllt
þolfall
útfylltan
útfyllta
útfyllt
þágufall
útfylltum
útfylltri
útfylltu
eignarfall
útfyllts
útfylltrar
útfyllts