útleikinn
lýsingarorð út-leikinn
vera <illa> útleikinn
vera illa farinn eða laskaður
þau voru illa útleikin eftir hrakningarnar í óveðrinu
húsið var illa útleikið eftir jarðskjálftann
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útleikinn
útleikin
útleikið
þolfall
útleikinn
útleikna
útleikið
þágufall
útleiknum
útleikinni
útleiknu
eignarfall
útleikins
útleikinnar
útleikins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útleiknir
útleiknar
útleikin
þolfall
útleikna
útleiknar
útleikin
þágufall
útleiknum
útleiknum
útleiknum
eignarfall
útleikinna
útleikinna
útleikinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útleikni
útleikna
útleikna
þolfall
útleikna
útleiknu
útleikna
þágufall
útleikna
útleiknu
útleikna
eignarfall
útleikna
útleiknu
útleikna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útleiknu
útleiknu
útleiknu
þolfall
útleiknu
útleiknu
útleiknu
þágufall
útleiknu
útleiknu
útleiknu
eignarfall
útleiknu
útleiknu
útleiknu