útleikinn
lýsingarorðút-leikinn
vera <illa> útleikinn
vera illa farinn eða laskaður
þau voru illa útleikin eftir hrakningarnar í óveðrinu
húsið var illa útleikið eftir jarðskjálftann
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útleikinn
útleikin
útleikið
Þf.
útleikinn
útleikna
útleikið
Þgf.
útleiknum
útleikinni
útleiknu
Ef.
útleikins
útleikinnar
útleikins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útleiknir
útleiknar
útleikin
Þf.
útleikna
útleiknar
útleikin
Þgf.
útleiknum
útleiknum
útleiknum
Ef.
útleikinna
útleikinna
útleikinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útleikni
útleikna
útleikna
Þf.
útleikna
útleiknu
útleikna
Þgf.
útleikna
útleiknu
útleikna
Ef.
útleikna
útleiknu
útleikna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útleiknu
útleiknu
útleiknu
Þf.
útleiknu
útleiknu
útleiknu
Þgf.
útleiknu
útleiknu
útleiknu
Ef.
útleiknu
útleiknu
útleiknu