Yrða

útvörður

nafnorð karlkyn út-vörður
maður eða fyrirbæri sem stendur vörð um eitthvað, einkum á afskekktum eða fjarlægum stað
fjallið er útvörður byggðarinnar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • vera á útverði
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
útvörður
útvörðurinn
þolfall
útvörð
útvörðinn
þágufall
útverði
útverðinum
eignarfall
útvarðar
útvarðarins