Yrða

útvörður

nafnorðkarlkynút-vörður
maður eða fyrirbæri sem stendur vörð um eitthvað, einkum á afskekktum eða fjarlægum stað
fjallið er útvörður byggðarinnar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
forysta
Samstæður
Orðasambönd
  • vera á útverði
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
útvörður
útvörðurinn
Þf.
útvörð
útvörðinn
Þgf.
útverði
útverðinum
Ef.
útvarðar
útvarðarins