Yrða

vaða

sagnorð
1
ganga í bleytu (eða öðru djúpu)
hann óð yfir ána
ég veð út í sjóinn
þeir óðu í gegnum reykjarkófið
vaða eld og brennistein
fórna sér, gera allt (fyrir e-n)
vaða í villu
vera með ranghugmynd
tunglið veður í skýjum
tunglið er að hluta hjúpað skýjum
2
fara ákaft, ryðjast
tónleikagestur óð upp á sviðið
láta vaða
láta verða af því, framkvæma (það)
hún ákvað að láta vaða og halda málverkasýningu
3
láta <þetta> vaða
(þora að) segja þetta
vaða úr einu í annað
tala fyrst um eitt, svo um annað, samhengislaust
4
vaða + á
það veður á <henni>
hún talar hratt og ákaft
5
vaða + í
vaða í <peningum>
eiga fullt af peningum
6
vaða + ofan í
láta ekki vaða ofan í sig
láta ekki sýna sér yfirgang í orðum
7
vaða + uppi
vaða uppi
vera með frekju, fyrirferð
uppreisnarmenn vaða uppi í borginni
8
vaða + yfir
vaða yfir <hana>
sýna henni yfirgang
það er ekki hægt að láta vaða yfir sig endalaust
→ sjá: vaðandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • að vaða bál
  • hafa margan straum vaðið
  • láta allt vaða á súðum
  • láta allt vaða með súðum
  • láta ekki vaða ofan í sig
  • láta ekki vaða ofan í sig á skítugum skónum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veð
óð
önnur persóna
veður
óðst
þriðja persóna
veður
óð
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vaði
væði
önnur persóna
vaðir
væðir
þriðja persóna
vaði
væði
nafnháttur
vaða
sagnbót
vaðið
lýsingarháttur nútíðar
vaðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vað
vaddu
vaðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veðurðu
óðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vaðirðu
væðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vaðinn
vaðin
vaðið
þolfall
vaðinn
vaðna
vaðið
þágufall
vöðnum
vaðinni
vöðnu
eignarfall
vaðins
vaðinnar
vaðins