Yrða

vaða

sagnorð
1
ganga í bleytu (eða öðru djúpu)
hann óð yfir ána
ég veð út í sjóinn
þeir óðu í gegnum reykjarkófið
vaða eld og brennistein
fórna sér, gera allt (fyrir e-n)
vaða í villu
vera með ranghugmynd
tunglið veður í skýjum
tunglið er að hluta hjúpað skýjum
2
fara ákaft, ryðjast
tónleikagestur óð upp á sviðið
láta vaða
láta verða af því, framkvæma (það)
hún ákvað að láta vaða og halda málverkasýningu
3
láta <þetta> vaða
(þora að) segja þetta
vaða úr einu í annað
tala fyrst um eitt, svo um annað, samhengislaust
4
vaða + á
það veður á <henni>
hún talar hratt og ákaft
5
vaða + í
vaða í <peningum>
eiga fullt af peningum
6
vaða + ofan í
láta ekki vaða ofan í sig
láta ekki sýna sér yfirgang í orðum
7
vaða + uppi
vaða uppi
vera með frekju, fyrirferð
uppreisnarmenn vaða uppi í borginni
8
vaða + yfir
vaða yfir <hana>
sýna henni yfirgang
það er ekki hægt að láta vaða yfir sig endalaust
→ sjá: vaðandi lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • að vaða bál
  • hafa margan straum vaðið
  • láta allt vaða á súðum
  • láta allt vaða með súðum
  • láta ekki vaða ofan í sig
  • láta ekki vaða ofan í sig á skítugum skónum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veð
óð
2.p.
veður
óðst
3.p.
veður
óð
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vaði
væði
2.p.
vaðir
væðir
3.p.
vaði
væði
Nh.
vaða
Sagnb.
vaðið
Lh. nt.
vaðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vað
vaddu
vaðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veðurðu
óðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaðirðu
væðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vaðinn
vaðin
vaðið
Þf.
vaðinn
vaðna
vaðið
Þgf.
vöðnum
vaðinni
vöðnu
Ef.
vaðins
vaðinnar
vaðins