þaulkunnugur
lýsingarorðþaul-kunnugur
sem gjörþekkir e-ð
ferðamaðurinn er þaulkunnugur leiðinni yfir fjallið
hún er þaulkunnug viðskiptum við þessi lönd
Orðasvið og samstæður
kunnugleiki
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þaulkunnugur
þaulkunnug
þaulkunnugt
Þf.
þaulkunnugan
þaulkunnuga
þaulkunnugt
Þgf.
þaulkunnugum
þaulkunnugri
þaulkunnugu
Ef.
þaulkunnugs
þaulkunnugrar
þaulkunnugs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þaulkunnugir
þaulkunnugar
þaulkunnug
Þf.
þaulkunnuga
þaulkunnugar
þaulkunnug
Þgf.
þaulkunnugum
þaulkunnugum
þaulkunnugum
Ef.
þaulkunnugra
þaulkunnugra
þaulkunnugra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þaulkunnugi
þaulkunnuga
þaulkunnuga
Þf.
þaulkunnuga
þaulkunnugu
þaulkunnuga
Þgf.
þaulkunnuga
þaulkunnugu
þaulkunnuga
Ef.
þaulkunnuga
þaulkunnugu
þaulkunnuga
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þaulkunnugu
þaulkunnugu
þaulkunnugu
Þf.
þaulkunnugu
þaulkunnugu
þaulkunnugu
Þgf.
þaulkunnugu
þaulkunnugu
þaulkunnugu
Ef.
þaulkunnugu
þaulkunnugu
þaulkunnugu