Yrða

hagvanur

lýsingarorð hag-vanur
sem er vanur e-m stað, þekkir vel til á e-m stað
hann flutti til borgarinnar í fyrra og er orðinn hagvanur þar
Orðasvið og samstæður
kunnugleiki
fjárbeit
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hagvanur
hagvön
hagvant
þolfall
hagvanan
hagvana
hagvant
þágufall
hagvönum
hagvanri
hagvönu
eignarfall
hagvans
hagvanrar
hagvans
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hagvanari
hagvanari
hagvanara
þolfall
hagvanari
hagvanari
hagvanara
þágufall
hagvanari
hagvanari
hagvanara
eignarfall
hagvanari
hagvanari
hagvanara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hagvanastur
hagvönust
hagvanast
þolfall
hagvanastan
hagvanasta
hagvanast
þágufall
hagvönustum
hagvanastri
hagvönustu
eignarfall
hagvanasts
hagvanastrar
hagvanasts