Yrða

hagvanur

lýsingarorðhag-vanur
sem er vanur e-m stað, þekkir vel til á e-m stað
hann flutti til borgarinnar í fyrra og er orðinn hagvanur þar
Orðasvið og samstæður
kunnugleiki
fjárbeit
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hagvanur
hagvön
hagvant
Þf.
hagvanan
hagvana
hagvant
Þgf.
hagvönum
hagvanri
hagvönu
Ef.
hagvans
hagvanrar
hagvans
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hagvanari
hagvanari
hagvanara
Þf.
hagvanari
hagvanari
hagvanara
Þgf.
hagvanari
hagvanari
hagvanara
Ef.
hagvanari
hagvanari
hagvanara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hagvanastur
hagvönust
hagvanast
Þf.
hagvanastan
hagvanasta
hagvanast
Þgf.
hagvönustum
hagvanastri
hagvönustu
Ef.
hagvanasts
hagvanastrar
hagvanasts