þjóta
sagnorð
1
fara mjög hratt
börnin þutu á sleðum niður brekkuna
hann sá strætisvagninn þjóta fram hjá sér
hún spratt á fætur og þaut til dyra
2
hvína
vindurinn þaut í trjákrónunum
það þýtur í <skóginum>
láta <kvörtunarorð hans> sem vind um eyru(n) þjóta
hlusta ekki á þau, taka ekki tillit til þeirra
þjóta upp til handa og fóta
bregðast skyndilega og kröftuglega við (e-u)
við þutum upp til handa og fóta þegar kötturinn kom inn með mús
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta annað í björgum þjóta
- láta þjóta í tálknunum
- sama þýtur enn í björgum
- það er sem vindur um eyrun þjóti
- það þýtur í skjánum
- þjóta á fætur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þýt
þaut
önnur persóna
þýtur
þaust
þriðja persóna
þýtur
þaut
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þjótum
þutum
önnur persóna
þjótið
þutuð
þriðja persóna
þjóta
þutu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þjóti
þyti
önnur persóna
þjótir
þytir
þriðja persóna
þjóti
þyti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þjótum
þytum
önnur persóna
þjótið
þytuð
þriðja persóna
þjóti
þytu
nafnháttur
þjóta
sagnbót
þotið
lýsingarháttur nútíðar
þjótandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þjót
þjóttu
þjótið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þýturðu
þaustu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þjótiði
þutuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þjótirðu
þytirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þjótiði
þytuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þotinn
þotin
þotið
þolfall
þotinn
þotna
þotið
þágufall
þotnum
þotinni
þotnu
eignarfall
þotins
þotinnar
þotins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þotnir
þotnar
þotin
þolfall
þotna
þotnar
þotin
þágufall
þotnum
þotnum
þotnum
eignarfall
þotinna
þotinna
þotinna