Yrða

þjaka

sagnorðþolfall
valda (e-m) vanlíðan, þungu álagi
hitinn í herberginu þjakaði okkur öll
hann þjakar starfsmenn sína með mikilli vinnu
→ sjá: þjakaður lo, þjakandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
þjaka
þjakaði
2.p.
þjakar
þjakaðir
3.p.
þjakar
þjakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
þjaki
þjakaði
2.p.
þjakir
þjakaðir
3.p.
þjaki
þjakaði
Nh.
þjaka
Sagnb.
þjakað
Lh. nt.
þjakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
þjaka
þjakaðu
þjakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þjakarðu
þjakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þjakirðu
þjakaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þjakaður
þjökuð
þjakað
Þf.
þjakaðan
þjakaða
þjakað
Þgf.
þjökuðum
þjakaðri
þjökuðu
Ef.
þjakaðs
þjakaðrar
þjakaðs