Yrða

þjarma

sagnorð
þjarma að <honum>
meiða hann, beita hann harðræði
þeir héldu honum föstum og þjörmuðu að honum
erfiðleikarnir hafa þjarmað að þjóðinni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þjarma
þjarmaði
önnur persóna
þjarmar
þjarmaðir
þriðja persóna
þjarmar
þjarmaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þjarmi
þjarmaði
önnur persóna
þjarmir
þjarmaðir
þriðja persóna
þjarmi
þjarmaði
nafnháttur
þjarma
sagnbót
þjarmað
lýsingarháttur nútíðar
þjarmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þjarma
þjarmaðu
þjarmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þjarmarðu
þjarmaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þjarmirðu
þjarmaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þjarmaður
þjörmuð
þjarmað
þolfall
þjarmaðan
þjarmaða
þjarmað
þágufall
þjörmuðum
þjarmaðri
þjörmuðu
eignarfall
þjarmaðs
þjarmaðrar
þjarmaðs