þrífa1
sagnorð þolfall
taka (e-ð) snöggt, hrifsa (e-ð)
hún þreif bókina úr höndunum á mér
börnin þrifu sælgætið og hlupu út
hann þrífur í handlegg hennar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þríf
þreif
önnur persóna
þrífur
þreifst
þriðja persóna
þrífur
þreif
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrífum
þrifum
önnur persóna
þrífið
þrifuð
þriðja persóna
þrífa
þrifu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrífst
þreifst
önnur persóna
þrífst
þreifst
þriðja persóna
þrífst
þreifst
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrífumst
þrifumst
önnur persóna
þrífist
þrifust
þriðja persóna
þrífast
þrifust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrífi
þrifi
önnur persóna
þrífir
þrifir
þriðja persóna
þrífi
þrifi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrífum
þrifum
önnur persóna
þrífið
þrifuð
þriðja persóna
þrífi
þrifu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrífist
þrifist
önnur persóna
þrífist
þrifist
þriðja persóna
þrífist
þrifist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrífumst
þrifumst
önnur persóna
þrífist
þrifust
þriðja persóna
þrífist
þrifust
nafnháttur
þrífa
sagnbót
þrifið
lýsingarháttur nútíðar
þrífandi
nafnháttur
þrífast
sagnbót
þrifist
lýsingarháttur nútíðar
þrífandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þríf
þrífðu
þrífið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
þrífstu
þrífist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrífurðu
þreifstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrífiði
þrifuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrífirðu
þrifirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrífiði
þrifuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrífstu
þreifstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrífistu
þrifistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þrifinn
þrifin
þrifið
þolfall
þrifinn
þrifna
þrifið
þágufall
þrifnum
þrifinni
þrifnu
eignarfall
þrifins
þrifinnar
þrifins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þrifnir
þrifnar
þrifin
þolfall
þrifna
þrifnar
þrifin
þágufall
þrifnum
þrifnum
þrifnum
eignarfall
þrifinna
þrifinna
þrifinna