Yrða

þrúga

sagnorð þolfall
valda (e-m) álagi eða vanlíðan, þjaka (e-n)
hitinn í borginni þrúgaði mig
skapvonska hans þrúgaði gestina
→ sjá: þrúgandi lýsingarorð, þrúgaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrúga
þrúgaði
önnur persóna
þrúgar
þrúgaðir
þriðja persóna
þrúgar
þrúgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þrúgi
þrúgaði
önnur persóna
þrúgir
þrúgaðir
þriðja persóna
þrúgi
þrúgaði
nafnháttur
þrúga
sagnbót
þrúgað
lýsingarháttur nútíðar
þrúgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þrúga
þrúgaðu
þrúgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrúgarðu
þrúgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þrúgirðu
þrúgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þrúgaður
þrúguð
þrúgað
þolfall
þrúgaðan
þrúgaða
þrúgað
þágufall
þrúguðum
þrúgaðri
þrúguðu
eignarfall
þrúgaðs
þrúgaðrar
þrúgaðs