Yrða

þrúga

sagnorðþolfall
valda (e-m) álagi eða vanlíðan, þjaka (e-n)
hitinn í borginni þrúgaði mig
skapvonska hans þrúgaði gestina
→ sjá: þrúgandi lo, þrúgaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
þrúga
þrúgaði
2.p.
þrúgar
þrúgaðir
3.p.
þrúgar
þrúgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
þrúgi
þrúgaði
2.p.
þrúgir
þrúgaðir
3.p.
þrúgi
þrúgaði
Nh.
þrúga
Sagnb.
þrúgað
Lh. nt.
þrúgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
þrúga
þrúgaðu
þrúgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þrúgarðu
þrúgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
þrúgirðu
þrúgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
þrúgaður
þrúguð
þrúgað
Þf.
þrúgaðan
þrúgaða
þrúgað
Þgf.
þrúguðum
þrúgaðri
þrúguðu
Ef.
þrúgaðs
þrúgaðrar
þrúgaðs