þrusk
nafnorðhvorugkyn
lágt hljóð sem heyrist þegar gengið er um eða þegar e-ð er dregið til
hún vaknaði við þrusk í svefnherberginu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
þrusk
þruskið
Þf.
þrusk
þruskið
Þgf.
þruski
þruskinu
Ef.
þrusks
þrusksins