Yrða

þyngja

sagnorð
1
þolfall
gera (e-ð) þyngra
þeir settu steina í bátinn til að þyngja hann
hækkun vaxta þyngir greiðslubyrðina af láninu
Hæstiréttur þyngdi dóminn um tvö ár
2
þágufall
<honum> þyngir
honum versnar, honum líður verr
sjúklingnum þyngdi mjög um nóttina
→ sjá: þyngjast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hann þyngir að
  • það þyngir að
  • það þyngir fyrir fæti
  • þyngja á
  • þyngja á klárnum
  • þyngja dóminn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þyngi
þyngdi
önnur persóna
þyngir
þyngdir
þriðja persóna
þyngir
þyngdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þyngi
þyngdi
önnur persóna
þyngir
þyngdir
þriðja persóna
þyngi
þyngdi
nafnháttur
þyngja
sagnbót
þyngt
lýsingarháttur nútíðar
þyngjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þyng
þyngdu
þyngið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þyngirðu
þyngdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
þyngirðu
þyngdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þyngdur
þyngd
þyngt
þolfall
þyngdan
þyngda
þyngt
þágufall
þyngdum
þyngdri
þyngdu
eignarfall
þyngds
þyngdrar
þyngds