afæta

nafnorðkvenkynaf-æta

sá eða sú sem tekur eða sníkir af öðrum

Orðasvið og samstæður

mýrlendi

ágengni

afætuháttur

sníkjudýr
, afætuháttur
, afætulýður

Samstæður

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

afæta

afætan

Þf.

afætu

afætuna

Þgf.

afætu

afætunni

Ef.

afætu

afætunnar