afbrigði
nafnorðhvorugkynaf-brigði
gerð af e-u (dýri, plöntu, handriti) sem hefur dálítil séreinkenni
afbrigði af <plöntunni>
vera með afbrigðum <skemmtilegur>
vera einstaklega ...
vera <námsmaður> með afbrigðum
vera mjög góður námsmaður
Orðasvið og samstæður
breytileiki
tegund / tilbrigði
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
afbrigði
afbrigðið
Þf.
afbrigði
afbrigðið
Þgf.
afbrigði
afbrigðinu
Ef.
afbrigðis
afbrigðisins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
afbrigði
afbrigðin
Þf.
afbrigði
afbrigðin
Þgf.
afbrigðum
afbrigðunum
Ef.
afbrigða
afbrigðanna