afreka
sagnorðaf-rekaþolfall
1
afkasta miklu verki
hann hefur afrekað ýmislegt um ævina
2
vinna afrek, drýgja dáð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afreka
afrekaði
2.p.
afrekar
afrekaðir
3.p.
afrekar
afrekaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afrekum
afrekuðum
2.p.
afrekið
afrekuðuð
3.p.
afreka
afrekuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afrekast
afrekaðist
2.p.
afrekast
afrekaðist
3.p.
afrekast
afrekaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afrekumst
afrekuðumst
2.p.
afrekist
afrekuðust
3.p.
afrekast
afrekuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
afreki
afrekaði
2.p.
afrekir
afrekaðir
3.p.
afreki
afrekaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
afrekum
afrekuðum
2.p.
afrekið
afrekuðuð
3.p.
afreki
afrekuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
afrekist
afrekaðist
2.p.
afrekist
afrekaðist
3.p.
afrekist
afrekaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
afrekumst
afrekuðumst
2.p.
afrekist
afrekuðust
3.p.
afrekist
afrekuðust
Nh.
afreka
Sagnb.
afrekað
Lh. nt.
afrekandi
Nh.
afrekast
Sagnb.
afrekast
Lh. nt.
afrekandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
afreka
afrekaðu
afrekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afrekarðu
afrekaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afrekiði
afrekuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afrekirðu
afrekaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
afrekiði
afrekuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afrekastu
afrekaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
afrekistu
afrekaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afrekaður
afrekuð
afrekað
Þf.
afrekaðan
afrekaða
afrekað
Þgf.
afrekuðum
afrekaðri
afrekuðu
Ef.
afrekaðs
afrekaðrar
afrekaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
afrekaðir
afrekaðar
afrekuð
Þf.
afrekaða
afrekaðar
afrekuð
Þgf.
afrekuðum
afrekuðum
afrekuðum
Ef.
afrekaðra
afrekaðra
afrekaðra