afreka
sagnorð af-reka þolfall
1
afkasta miklu verki
hann hefur afrekað ýmislegt um ævina
2
vinna afrek, drýgja dáð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afreka
afrekaði
önnur persóna
afrekar
afrekaðir
þriðja persóna
afrekar
afrekaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afrekum
afrekuðum
önnur persóna
afrekið
afrekuðuð
þriðja persóna
afreka
afrekuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afrekast
afrekaðist
önnur persóna
afrekast
afrekaðist
þriðja persóna
afrekast
afrekaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afrekumst
afrekuðumst
önnur persóna
afrekist
afrekuðust
þriðja persóna
afrekast
afrekuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afreki
afrekaði
önnur persóna
afrekir
afrekaðir
þriðja persóna
afreki
afrekaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afrekum
afrekuðum
önnur persóna
afrekið
afrekuðuð
þriðja persóna
afreki
afrekuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afrekist
afrekaðist
önnur persóna
afrekist
afrekaðist
þriðja persóna
afrekist
afrekaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afrekumst
afrekuðumst
önnur persóna
afrekist
afrekuðust
þriðja persóna
afrekist
afrekuðust
nafnháttur
afreka
sagnbót
afrekað
lýsingarháttur nútíðar
afrekandi
nafnháttur
afrekast
sagnbót
afrekast
lýsingarháttur nútíðar
afrekandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afreka
afrekaðu
afrekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afrekarðu
afrekaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afrekiði
afrekuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afrekirðu
afrekaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afrekiði
afrekuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afrekastu
afrekaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afrekistu
afrekaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afrekaður
afrekuð
afrekað
þolfall
afrekaðan
afrekaða
afrekað
þágufall
afrekuðum
afrekaðri
afrekuðu
eignarfall
afrekaðs
afrekaðrar
afrekaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afrekaðir
afrekaðar
afrekuð
þolfall
afrekaða
afrekaðar
afrekuð
þágufall
afrekuðum
afrekuðum
afrekuðum
eignarfall
afrekaðra
afrekaðra
afrekaðra