Yrða

afsaka

sagnorð af-saka þolfall
losa (e-n eða e-a hegðun) undan sekt
hann afsakaði framkomu sína daginn áður
hún afsakar sig alltaf með mikilli umferð á morgnana
afsakaðu mig
afsakið
→ sjá: afsakaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • afsaka sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsaka
afsakaði
önnur persóna
afsakar
afsakaðir
þriðja persóna
afsakar
afsakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afsaki
afsakaði
önnur persóna
afsakir
afsakaðir
þriðja persóna
afsaki
afsakaði
nafnháttur
afsaka
sagnbót
afsakað
lýsingarháttur nútíðar
afsakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afsaka
afsakaðu
afsakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsakarðu
afsakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
afsakirðu
afsakaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afsakaður
afsökuð
afsakað
þolfall
afsakaðan
afsakaða
afsakað
þágufall
afsökuðum
afsakaðri
afsökuðu
eignarfall
afsakaðs
afsakaðrar
afsakaðs