Yrða

almælt

lýsingarorðal-mælt
það er almælt að <hann á ástkonu>
sá orðrómur gengur að ..., menn segja að ...
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
almæltur
almælt
almælt
Þf.
almæltan
almælta
almælt
Þgf.
almæltum
almæltri
almæltu
Ef.
almælts
almæltrar
almælts