Yrða

arfavitlaus

lýsingarorðarfa-vitlaus
1
mjög heimskulegur
það var arfavitlaus ákvörðun að spara fé til rannsókna
2
mjög æstur og ákafur
hún gerði hann arfavitlausan í afbrýðisemi
3
slæmur
þau fengu arfavitlaust veður í ferðinni
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
arfavitlaus
arfavitlaus
arfavitlaust
Þf.
arfavitlausan
arfavitlausa
arfavitlaust
Þgf.
arfavitlausum
arfavitlausri
arfavitlausu
Ef.
arfavitlauss
arfavitlausrar
arfavitlauss