arfavitlaus
lýsingarorð arfa-vitlaus
1
mjög heimskulegur
það var arfavitlaus ákvörðun að spara fé til rannsókna
2
mjög æstur og ákafur
hún gerði hann arfavitlausan í afbrýðisemi
3
slæmur
þau fengu arfavitlaust veður í ferðinni
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
arfavitlaus
arfavitlaus
arfavitlaust
þolfall
arfavitlausan
arfavitlausa
arfavitlaust
þágufall
arfavitlausum
arfavitlausri
arfavitlausu
eignarfall
arfavitlauss
arfavitlausrar
arfavitlauss
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
arfavitlausir
arfavitlausar
arfavitlaus
þolfall
arfavitlausa
arfavitlausar
arfavitlaus
þágufall
arfavitlausum
arfavitlausum
arfavitlausum
eignarfall
arfavitlausra
arfavitlausra
arfavitlausra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
arfavitlausi
arfavitlausa
arfavitlausa
þolfall
arfavitlausa
arfavitlausu
arfavitlausa
þágufall
arfavitlausa
arfavitlausu
arfavitlausa
eignarfall
arfavitlausa
arfavitlausu
arfavitlausa
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
arfavitlausu
arfavitlausu
arfavitlausu
þolfall
arfavitlausu
arfavitlausu
arfavitlausu
þágufall
arfavitlausu
arfavitlausu
arfavitlausu
eignarfall
arfavitlausu
arfavitlausu
arfavitlausu