Yrða

auðmýkja

sagnorð auð-mýkja þolfall
gera lítið úr (e-m), vanvirða (e-n)
hún auðmýkti hann frammi fyrir gestunum
fangarnir voru barðir og auðmýktir
→ sjá: auðmýkjandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • auðmýkja sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
auðmýki
auðmýkti
önnur persóna
auðmýkir
auðmýktir
þriðja persóna
auðmýkir
auðmýkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
auðmýki
auðmýkti
önnur persóna
auðmýkir
auðmýktir
þriðja persóna
auðmýki
auðmýkti
nafnháttur
auðmýkja
sagnbót
auðmýkt
lýsingarháttur nútíðar
auðmýkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
auðmýk
auðmýktu
auðmýkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
auðmýkirðu
auðmýktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
auðmýkirðu
auðmýktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
auðmýktur
auðmýkt
auðmýkt
þolfall
auðmýktan
auðmýkta
auðmýkt
þágufall
auðmýktum
auðmýktri
auðmýktu
eignarfall
auðmýkts
auðmýktrar
auðmýkts