Yrða

aumur

lýsingarorð
1
sem finnur til dálítils sársauka, t.d. vegna meiðsla
ég er ennþá aum í fætinum eftir að ég datt
2
vesældarlegur og lítilfjörlegur, sem ber sig illa
hann varð svo aumur á svipinn að hún vorkenndi honum
3
lágur og lítilmótlegur, lágt settur og auvirðilegur
hvernig getum við aumir menn strítt gegn náttúruöflunum?
4
lélegur, lítilfjörlegur
þetta var aum frammistaða hjá hljómsveitinni
þessi aumi blómvöndur kostaði talsverða peninga
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
aumur
aum
aumt
þolfall
auman
auma
aumt
þágufall
aumum
aumri
aumu
eignarfall
aums
aumrar
aums
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
aumari
aumari
aumara
þolfall
aumari
aumari
aumara
þágufall
aumari
aumari
aumara
eignarfall
aumari
aumari
aumara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
aumastur
aumust
aumast
þolfall
aumastan
aumasta
aumast
þágufall
aumustum
aumastri
aumustu
eignarfall
aumasts
aumastrar
aumasts