Yrða

aumur

lýsingarorð
1
sem finnur til dálítils sársauka, t.d. vegna meiðsla
ég er ennþá aum í fætinum eftir að ég datt
2
vesældarlegur og lítilfjörlegur, sem ber sig illa
hann varð svo aumur á svipinn að hún vorkenndi honum
3
lágur og lítilmótlegur, lágt settur og auvirðilegur
hvernig getum við aumir menn strítt gegn náttúruöflunum?
4
lélegur, lítilfjörlegur
þetta var aum frammistaða hjá hljómsveitinni
þessi aumi blómvöndur kostaði talsverða peninga
Orðasvið og samstæður
bágindi
eymd / vesöld
leiði
dapurleiki
eymsli
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
aumur
aum
aumt
Þf.
auman
auma
aumt
Þgf.
aumum
aumri
aumu
Ef.
aums
aumrar
aums
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
aumari
aumari
aumara
Þf.
aumari
aumari
aumara
Þgf.
aumari
aumari
aumara
Ef.
aumari
aumari
aumara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
aumastur
aumust
aumast
Þf.
aumastan
aumasta
aumast
Þgf.
aumustum
aumastri
aumustu
Ef.
aumasts
aumastrar
aumasts