Yrða

aumka

sagnorð þolfall
gamalt
vorkenna (e-m)
hún aumkaði þessi fátæku börn
aumka sig yfir <hana>
sýna henni meðaumkun í verki
hann aumkaði sig yfir hundinn og fór með hann heim
→ sjá: aumkast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • aumka sig
  • aumka sjálfan sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aumka
aumkaði
önnur persóna
aumkar
aumkaðir
þriðja persóna
aumkar
aumkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
aumki
aumkaði
önnur persóna
aumkir
aumkaðir
þriðja persóna
aumki
aumkaði
nafnháttur
aumka
sagnbót
aumkað
lýsingarháttur nútíðar
aumkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
aumka
aumkaðu
aumkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aumkarðu
aumkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
aumkirðu
aumkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
aumkaður
aumkuð
aumkað
þolfall
aumkaðan
aumkaða
aumkað
þágufall
aumkuðum
aumkaðri
aumkuðu
eignarfall
aumkaðs
aumkaðrar
aumkaðs