bógur
nafnorðkarlkyn
1
ofanverður framlimur á dýri
2
skips- eða bátshlið framanvert, kinnungur
vera ekki mikill bógur
búa ekki yfir miklum styrk
<það er óheiðarleiki> á báða bóga
það er óheiðarleiki frá báðum aðilum, frá báðum hliðum
<staðan er> á hinn bóginn <allt önnur í sveitunum>
staðan er aftur á móti allt önnur í sveitunum
<fara> <suður> á bóginn
fara í suður (í lönd)
skipið sigldi austur á bóginn
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bógur
bógurinn
Þf.
bóg
bóginn
Þgf.
bógbógi
bógnumbóginum
Ef.
bógs
bógsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
bógar
bógarnir
Þf.
bóga
bógana
Þgf.
bógum
bógunum
Ef.
bóga
bóganna